นึกว่าไม่เปนไรเเล้วซะอีก
นึกว่าหายดีเเล้ว
นึกว่าทำใจได้เเล้ว
นึกว่าลืมทุกอย่างไปเเล้วซะอีก
เเต่สุดท้าย ก้อยังช้ำใจอยู่ทุกวัน ......
คอยถามว่ารักมั้ย เพราะไม่มั่นใจเลย
เเต่เเทนที่คำตอบที่ได้จะทำหั้ยสุขใจ มันกลับยิ่งตอกย้ำใจ
ย้ำลงไป ย้ำไปหั้ยรุว่า เค้าก้อพูดกับคนนั้นเเบบนี้เช่นกัน .....
ตอนนี้อยากคอยเปนคนส่งนอน ...
เพราะไม่อยากหั้ยเปนเหมือนเมื่อก่อน ที่ต้องคอยเปนเเค่ตัวฆ่าเวลา หั้ยเค้า
หั้ยเค้าส่งนอน เพื่อที่เค้าจะอยู่รอคนนั้นในเอม ในมายสเปซ
มันเจบดีมั้ย ? .... เเต่ไม่เปนไร
ตอนนี้ยอมเหนื่อย ยอมนอนดึก ยอมทุกอย่าง เพื่อความสบายใจของตัวเอง
อย่างน้อยก้อจะได้ดูเหมือนฉลาดขึ้นมาซักนิดก้อคงดี
เวลาพูดอะรัยกันทุกคำ ไม่เข้าใจ ว่าทำไมมันเเทบไม่ได้ทำหั้ยซึ้งใจเลย
เเต่มันกลับทำหั้ยอยากร้องห้ายออกมาเเรงๆทุกที ...
เพราะว่าทุกอย่างมันยังคงวนเวียน ติดอยู่ในหัว เเละในใจหล่ะมั้ง
ขอโทด ที่เปนเเบบนี้ ที่ไม่เชื่อใจ เเต่ก้อพยายามอยู่ ...
ไม่อยากหั้ยรุ ว่าตอนนี้ยังเจบเหมือนเดิม มันไม่ได้จางหายไปไหนเลยซักนิดเดียว
เเต่ก้อไม่เหนื่อยหรกนะ ที่จะยิ้มออกไปหั้ยเหนหน่ะ ^^
คอยผวาทุกทีที่จะหลับ
คอยคิดมากทุกทีที่เงียบๆ
คอยจะร้องห้ายทุกที ที่ได้ยินคำซึ้งใจที่ครัยคนนั้นก้อได้ไป
บอกตัวเองเสมอ ... ว่ารักเราต้องเปนเหมือนเดิม
จะต้องทำหั้ยความรักที่เคยต้องเสียหั้ยคนอื่นไปกลับมา
เเต่ตอนนี้ ... ไม่ต้องเเล้วหล่ะ อยู่เรื่อยๆเฉยๆไป ...
อะรัยที่เสียไปเเล้ว ก้อเสียไป ...
เเต่ความรักที่ยังมีหั้ยเค้า นี่สิ จะต้องคอยดูเเล ไม่หั้ยมันเสียไป
เมื่อก่อนตอนเทอม 1 ท้อ ... ว่าเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ทำไมเค้าทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเต่กับคนที่ขึ้นชื่อว่าเเฟน .. ที่อยุ่ใกล้เเค่นี้ ทำไมทำไม่เคยได้เลย
เเต่ตอนนี้ เชื่อ .... ว่าขนาดเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ยังทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเล้วทำไม คนที่อยุ่ใกล้เเค่นี้จะทำไม่ได้
มันคงไม่ได้เปนเพราะว่านัทรักเค้ามากกว่าหรอก ชั่ยมั้ย ?
นึกว่าไม่เปนไรเเล้วซะอีก
นึกว่าหายดีเเล้ว
นึกว่าทำใจได้เเล้ว
นึกว่าลืมทุกอย่างไปเเล้วซะอีก
เเต่สุดท้าย ก้อยังช้ำใจอยู่ทุกวัน ......
คอยถามว่ารักมั้ย เพราะไม่มั่นใจเลย
เเต่เเทนที่คำตอบที่ได้จะทำหั้ยสุขใจ มันกลับยิ่งตอกย้ำใจ
ย้ำลงไป ย้ำไปหั้ยรุว่า เค้าก้อพูดกับคนนั้นเเบบนี้เช่นกัน .....
ตอนนี้อยากคอยเปนคนส่งนอน ...
เพราะไม่อยากหั้ยเปนเหมือนเมื่อก่อน ที่ต้องคอยเปนเเค่ตัวฆ่าเวลา หั้ยเค้า
หั้ยเค้าส่งนอน เพื่อที่เค้าจะอยู่รอคนนั้นในเอม ในมายสเปซ
มันเจบดีมั้ย ? .... เเต่ไม่เปนไร
ตอนนี้ยอมเหนื่อย ยอมนอนดึก ยอมทุกอย่าง เพื่อความสบายใจของตัวเอง
อย่างน้อยก้อจะได้ดูเหมือนฉลาดขึ้นมาซักนิดก้อคงดี
เวลาพูดอะรัยกันทุกคำ ไม่เข้าใจ ว่าทำไมมันเเทบไม่ได้ทำหั้ยซึ้งใจเลย
เเต่มันกลับทำหั้ยอยากร้องห้ายออกมาเเรงๆทุกที ...
เพราะว่าทุกอย่างมันยังคงวนเวียน ติดอยู่ในหัว เเละในใจหล่ะมั้ง
ขอโทด ที่เปนเเบบนี้ ที่ไม่เชื่อใจ เเต่ก้อพยายามอยู่ ...
ไม่อยากหั้ยรุ ว่าตอนนี้ยังเจบเหมือนเดิม มันไม่ได้จางหายไปไหนเลยซักนิดเดียว
เเต่ก้อไม่เหนื่อยหรกนะ ที่จะยิ้มออกไปหั้ยเหนหน่ะ ^^
คอยผวาทุกทีที่จะหลับ
คอยคิดมากทุกทีที่เงียบๆ
คอยจะร้องห้ายทุกที ที่ได้ยินคำซึ้งใจที่ครัยคนนั้นก้อได้ไป
บอกตัวเองเสมอ ... ว่ารักเราต้องเปนเหมือนเดิม
จะต้องทำหั้ยความรักที่เคยต้องเสียหั้ยคนอื่นไปกลับมา
เเต่ตอนนี้ ... ไม่ต้องเเล้วหล่ะ อยู่เรื่อยๆเฉยๆไป ...
อะรัยที่เสียไปเเล้ว ก้อเสียไป ...
เเต่ความรักที่ยังมีหั้ยเค้า นี่สิ จะต้องคอยดูเเล ไม่หั้ยมันเสียไป
เมื่อก่อนตอนเทอม 1 ท้อ ... ว่าเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ทำไมเค้าทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเต่กับคนที่ขึ้นชื่อว่าเเฟน .. ที่อยุ่ใกล้เเค่นี้ ทำไมทำไม่เคยได้เลย
เเต่ตอนนี้ เชื่อ .... ว่าขนาดเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ยังทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเล้วทำไม คนที่อยุ่ใกล้เเค่นี้จะทำไม่ได้
มันคงไม่ได้เปนเพราะว่านัทรักเค้ามากกว่าหรอก ชั่ยมั้ย ?
อยากรุจัง ว่าจุดนี้ ที่กูเปนอยู่ตอนนี้ คือจุดที่มีความสุขที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่เหนื่อยที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่ผ่านความอดทนที่สุดมารึยัง ?
มันจะเปนยังงัยต่อไป หากเดินจับมือกันก้าวต่อไป
เราจะเดินขึ้นเขาสูงขึ้นไปเรื่อยๆ
เยาะเเยะอยู่กับสนามหญ้ากว้างไม่มีที่สิ้นสุด
หรือวิ่งลงสู่จุดต่ำสุดที่อยู่ข้างล่างกัน
เมื่อเราพร้อมจะเจอกับทุกสิ่งที่จะทำหั้ยเราได้เรียนรู้
เมื่อนั้น ถือว่าเปนช่วงเวลาของการเติบโตของเราเเล้ว
เนยจะมองทุกสิ่งว่าเปนบทเรียน เเละเปนสิ่งที่ทำหั้ยเนยเข้มเเข็งขึ้น
ไม่ว่ามันจะซ้ำเดิม เเปลกใหม่ ง่ายลง หรือยากขึ้น
เนยก้อยังอยากที่ต้องเจอกับมัน
เมื่อเวลานั้นมาถึง ร่างกายเเละจิตใจเนยจะพร้อมหรือไม่ มันไม่สำคัญ
เพียงเเค่ว่า เมื่อเจอกับสิ่งเหล่านั้นเเล้ว เนยจะต้องทำยังงัย
เนยจะมีจุดมุ่งหมายหรือปาว
มันไม่เเปลก ถ้าเนยจะเหนื่อยเเล้วไปพักข้างทางกับเพื่อน กับคนอื่น หรืออย่างอื่นบ้าง
เเต่มันคงไม่ง่ายที่เนยจะก้าวออกจากเส้นทางที่เคยเลือกไป
หากเนยจะก้าวออกไปจิงๆ เนยคงต้องคิดมาอย่างดีเเล้ว
เเละนั่น หมายถึงว่า เนยจะไม่มีวันกลับมาเดิน ณ เส้นทางเดิม
วันนี้ เนยพบว่าเนยก้อเปนเเค่เพียงคนคนนึงเท่านั้น
ที่ไม่สามารถกำหนดอะรัยได้ เเม้เเต่สิ่งที่ชีวิตตัวเองต้องเจอ
เพราะฉะนั้น ... ครัยหลายๆคน ที่คอยอยู่กับเนย โปรดอยู่เคียงข้างเนยได้มั้ย
หั้ยมันเปนสิ่งเดียว ที่เนยสามารถมั่นใจได้ ก้อพอ ...
นึกว่าไม่เปนไรเเล้วซะอีก
นึกว่าหายดีเเล้ว
นึกว่าทำใจได้เเล้ว
นึกว่าลืมทุกอย่างไปเเล้วซะอีก
เเต่สุดท้าย ก้อยังช้ำใจอยู่ทุกวัน ......
คอยถามว่ารักมั้ย เพราะไม่มั่นใจเลย
เเต่เเทนที่คำตอบที่ได้จะทำหั้ยสุขใจ มันกลับยิ่งตอกย้ำใจ
ย้ำลงไป ย้ำไปหั้ยรุว่า เค้าก้อพูดกับคนนั้นเเบบนี้เช่นกัน .....
ตอนนี้อยากคอยเปนคนส่งนอน ...
เพราะไม่อยากหั้ยเปนเหมือนเมื่อก่อน ที่ต้องคอยเปนเเค่ตัวฆ่าเวลา หั้ยเค้า
หั้ยเค้าส่งนอน เพื่อที่เค้าจะอยู่รอคนนั้นในเอม ในมายสเปซ
มันเจบดีมั้ย ? .... เเต่ไม่เปนไร
ตอนนี้ยอมเหนื่อย ยอมนอนดึก ยอมทุกอย่าง เพื่อความสบายใจของตัวเอง
อย่างน้อยก้อจะได้ดูเหมือนฉลาดขึ้นมาซักนิดก้อคงดี
เวลาพูดอะรัยกันทุกคำ ไม่เข้าใจ ว่าทำไมมันเเทบไม่ได้ทำหั้ยซึ้งใจเลย
เเต่มันกลับทำหั้ยอยากร้องห้ายออกมาเเรงๆทุกที ...
เพราะว่าทุกอย่างมันยังคงวนเวียน ติดอยู่ในหัว เเละในใจหล่ะมั้ง
ขอโทด ที่เปนเเบบนี้ ที่ไม่เชื่อใจ เเต่ก้อพยายามอยู่ ...
ไม่อยากหั้ยรุ ว่าตอนนี้ยังเจบเหมือนเดิม มันไม่ได้จางหายไปไหนเลยซักนิดเดียว
เเต่ก้อไม่เหนื่อยหรกนะ ที่จะยิ้มออกไปหั้ยเหนหน่ะ ^^
คอยผวาทุกทีที่จะหลับ
คอยคิดมากทุกทีที่เงียบๆ
คอยจะร้องห้ายทุกที ที่ได้ยินคำซึ้งใจที่ครัยคนนั้นก้อได้ไป
บอกตัวเองเสมอ ... ว่ารักเราต้องเปนเหมือนเดิม
จะต้องทำหั้ยความรักที่เคยต้องเสียหั้ยคนอื่นไปกลับมา
เเต่ตอนนี้ ... ไม่ต้องเเล้วหล่ะ อยู่เรื่อยๆเฉยๆไป ...
อะรัยที่เสียไปเเล้ว ก้อเสียไป ...
เเต่ความรักที่ยังมีหั้ยเค้า นี่สิ จะต้องคอยดูเเล ไม่หั้ยมันเสียไป
เมื่อก่อนตอนเทอม 1 ท้อ ... ว่าเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ทำไมเค้าทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเต่กับคนที่ขึ้นชื่อว่าเเฟน .. ที่อยุ่ใกล้เเค่นี้ ทำไมทำไม่เคยได้เลย
เเต่ตอนนี้ เชื่อ .... ว่าขนาดเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ยังทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเล้วทำไม คนที่อยุ่ใกล้เเค่นี้จะทำไม่ได้
มันคงไม่ได้เปนเพราะว่านัทรักเค้ามากกว่าหรอก ชั่ยมั้ย ?
อยากรุจัง ว่าจุดนี้ ที่กูเปนอยู่ตอนนี้ คือจุดที่มีความสุขที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่เหนื่อยที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่ผ่านความอดทนที่สุดมารึยัง ?
มันจะเปนยังงัยต่อไป หากเดินจับมือกันก้าวต่อไป
เราจะเดินขึ้นเขาสูงขึ้นไปเรื่อยๆ
เยาะเเยะอยู่กับสนามหญ้ากว้างไม่มีที่สิ้นสุด
หรือวิ่งลงสู่จุดต่ำสุดที่อยู่ข้างล่างกัน
เมื่อเราพร้อมจะเจอกับทุกสิ่งที่จะทำหั้ยเราได้เรียนรู้
เมื่อนั้น ถือว่าเปนช่วงเวลาของการเติบโตของเราเเล้ว
เนยจะมองทุกสิ่งว่าเปนบทเรียน เเละเปนสิ่งที่ทำหั้ยเนยเข้มเเข็งขึ้น
ไม่ว่ามันจะซ้ำเดิม เเปลกใหม่ ง่ายลง หรือยากขึ้น
เนยก้อยังอยากที่ต้องเจอกับมัน
เมื่อเวลานั้นมาถึง ร่างกายเเละจิตใจเนยจะพร้อมหรือไม่ มันไม่สำคัญ
เพียงเเค่ว่า เมื่อเจอกับสิ่งเหล่านั้นเเล้ว เนยจะต้องทำยังงัย
เนยจะมีจุดมุ่งหมายหรือปาว
มันไม่เเปลก ถ้าเนยจะเหนื่อยเเล้วไปพักข้างทางกับเพื่อน กับคนอื่น หรืออย่างอื่นบ้าง
เเต่มันคงไม่ง่ายที่เนยจะก้าวออกจากเส้นทางที่เคยเลือกไป
หากเนยจะก้าวออกไปจิงๆ เนยคงต้องคิดมาอย่างดีเเล้ว
เเละนั่น หมายถึงว่า เนยจะไม่มีวันกลับมาเดิน ณ เส้นทางเดิม
วันนี้ เนยพบว่าเนยก้อเปนเเค่เพียงคนคนนึงเท่านั้น
ที่ไม่สามารถกำหนดอะรัยได้ เเม้เเต่สิ่งที่ชีวิตตัวเองต้องเจอ
เพราะฉะนั้น ... ครัยหลายๆคน ที่คอยอยู่กับเนย โปรดอยู่เคียงข้างเนยได้มั้ย
หั้ยมันเปนสิ่งเดียว ที่เนยสามารถมั่นใจได้ ก้อพอ ...
ขออนุญาติ
หายหัวจากไฮ5 ชั่วคราวหว่ะ
เหนื่อย
อ่านสือกันดีกว่ามั้ยเพื่อน
คนโง่ คือคนนี้
อยากหั้ยรุ ว่าคนโง่ คือคนนี้ต่างหาก !!!!!
ทำอะรัยยังงัย ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือไม่มี
กูก้อยังเปนคนโง่อยู่วันยันค่ำ เเม่งเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย +
ขอหายไปจากชีวิตทุกคนในสังสารบบละกัน
นึกว่าไม่เปนไรเเล้วซะอีก
นึกว่าหายดีเเล้ว
นึกว่าทำใจได้เเล้ว
นึกว่าลืมทุกอย่างไปเเล้วซะอีก
เเต่สุดท้าย ก้อยังช้ำใจอยู่ทุกวัน ......
คอยถามว่ารักมั้ย เพราะไม่มั่นใจเลย
เเต่เเทนที่คำตอบที่ได้จะทำหั้ยสุขใจ มันกลับยิ่งตอกย้ำใจ
ย้ำลงไป ย้ำไปหั้ยรุว่า เค้าก้อพูดกับคนนั้นเเบบนี้เช่นกัน .....
ตอนนี้อยากคอยเปนคนส่งนอน ...
เพราะไม่อยากหั้ยเปนเหมือนเมื่อก่อน ที่ต้องคอยเปนเเค่ตัวฆ่าเวลา หั้ยเค้า
หั้ยเค้าส่งนอน เพื่อที่เค้าจะอยู่รอคนนั้นในเอม ในมายสเปซ
มันเจบดีมั้ย ? .... เเต่ไม่เปนไร
ตอนนี้ยอมเหนื่อย ยอมนอนดึก ยอมทุกอย่าง เพื่อความสบายใจของตัวเอง
อย่างน้อยก้อจะได้ดูเหมือนฉลาดขึ้นมาซักนิดก้อคงดี
เวลาพูดอะรัยกันทุกคำ ไม่เข้าใจ ว่าทำไมมันเเทบไม่ได้ทำหั้ยซึ้งใจเลย
เเต่มันกลับทำหั้ยอยากร้องห้ายออกมาเเรงๆทุกที ...
เพราะว่าทุกอย่างมันยังคงวนเวียน ติดอยู่ในหัว เเละในใจหล่ะมั้ง
ขอโทด ที่เปนเเบบนี้ ที่ไม่เชื่อใจ เเต่ก้อพยายามอยู่ ...
ไม่อยากหั้ยรุ ว่าตอนนี้ยังเจบเหมือนเดิม มันไม่ได้จางหายไปไหนเลยซักนิดเดียว
เเต่ก้อไม่เหนื่อยหรกนะ ที่จะยิ้มออกไปหั้ยเหนหน่ะ ^^
คอยผวาทุกทีที่จะหลับ
คอยคิดมากทุกทีที่เงียบๆ
คอยจะร้องห้ายทุกที ที่ได้ยินคำซึ้งใจที่ครัยคนนั้นก้อได้ไป
บอกตัวเองเสมอ ... ว่ารักเราต้องเปนเหมือนเดิม
จะต้องทำหั้ยความรักที่เคยต้องเสียหั้ยคนอื่นไปกลับมา
เเต่ตอนนี้ ... ไม่ต้องเเล้วหล่ะ อยู่เรื่อยๆเฉยๆไป ...
อะรัยที่เสียไปเเล้ว ก้อเสียไป ...
เเต่ความรักที่ยังมีหั้ยเค้า นี่สิ จะต้องคอยดูเเล ไม่หั้ยมันเสียไป
เมื่อก่อนตอนเทอม 1 ท้อ ... ว่าเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ทำไมเค้าทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเต่กับคนที่ขึ้นชื่อว่าเเฟน .. ที่อยุ่ใกล้เเค่นี้ ทำไมทำไม่เคยได้เลย
เเต่ตอนนี้ เชื่อ .... ว่าขนาดเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ยังทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเล้วทำไม คนที่อยุ่ใกล้เเค่นี้จะทำไม่ได้
มันคงไม่ได้เปนเพราะว่านัทรักเค้ามากกว่าหรอก ชั่ยมั้ย ?
อยากรุจัง ว่าจุดนี้ ที่กูเปนอยู่ตอนนี้ คือจุดที่มีความสุขที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่เหนื่อยที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่ผ่านความอดทนที่สุดมารึยัง ?
มันจะเปนยังงัยต่อไป หากเดินจับมือกันก้าวต่อไป
เราจะเดินขึ้นเขาสูงขึ้นไปเรื่อยๆ
เยาะเเยะอยู่กับสนามหญ้ากว้างไม่มีที่สิ้นสุด
หรือวิ่งลงสู่จุดต่ำสุดที่อยู่ข้างล่างกัน
เมื่อเราพร้อมจะเจอกับทุกสิ่งที่จะทำหั้ยเราได้เรียนรู้
เมื่อนั้น ถือว่าเปนช่วงเวลาของการเติบโตของเราเเล้ว
เนยจะมองทุกสิ่งว่าเปนบทเรียน เเละเปนสิ่งที่ทำหั้ยเนยเข้มเเข็งขึ้น
ไม่ว่ามันจะซ้ำเดิม เเปลกใหม่ ง่ายลง หรือยากขึ้น
เนยก้อยังอยากที่ต้องเจอกับมัน
เมื่อเวลานั้นมาถึง ร่างกายเเละจิตใจเนยจะพร้อมหรือไม่ มันไม่สำคัญ
เพียงเเค่ว่า เมื่อเจอกับสิ่งเหล่านั้นเเล้ว เนยจะต้องทำยังงัย
เนยจะมีจุดมุ่งหมายหรือปาว
มันไม่เเปลก ถ้าเนยจะเหนื่อยเเล้วไปพักข้างทางกับเพื่อน กับคนอื่น หรืออย่างอื่นบ้าง
เเต่มันคงไม่ง่ายที่เนยจะก้าวออกจากเส้นทางที่เคยเลือกไป
หากเนยจะก้าวออกไปจิงๆ เนยคงต้องคิดมาอย่างดีเเล้ว
เเละนั่น หมายถึงว่า เนยจะไม่มีวันกลับมาเดิน ณ เส้นทางเดิม
วันนี้ เนยพบว่าเนยก้อเปนเเค่เพียงคนคนนึงเท่านั้น
ที่ไม่สามารถกำหนดอะรัยได้ เเม้เเต่สิ่งที่ชีวิตตัวเองต้องเจอ
เพราะฉะนั้น ... ครัยหลายๆคน ที่คอยอยู่กับเนย โปรดอยู่เคียงข้างเนยได้มั้ย
หั้ยมันเปนสิ่งเดียว ที่เนยสามารถมั่นใจได้ ก้อพอ ...
ขออนุญาติ
หายหัวจากไฮ5 ชั่วคราวหว่ะ
เหนื่อย
อ่านสือกันดีกว่ามั้ยเพื่อน
คนโง่ คือคนนี้
อยากหั้ยรุ ว่าคนโง่ คือคนนี้ต่างหาก !!!!!
ทำอะรัยยังงัย ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือไม่มี
กูก้อยังเปนคนโง่อยู่วันยันค่ำ เเม่งเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย +
ขอหายไปจากชีวิตทุกคนในสังสารบบละกัน
เหนื่อยหว่ะเอ้ย
ท้อกับการอ่านหนังสือ
จะสอบวันที่ 25 นี้ อ่านไปเเค่วิชาเดียว เเถมยังไม่จบอีก
เหลืออีก 3 วิชา เปนวิชาภาคไปซะ 1 ตายห่าเเง๋ -*-
เหนื่อยหน่อยหล่ะว๊างานนี้ ....
อยากได้กำลังจัยดีๆจังเลย
อยากได้คนติวดีๆจังเลย ... เวลาติวไปจะได้สุขใจไป 555+
จะไปหาที่ไหนน๊ออออ ... ?
เปี่ยนรุบโปรไฟล์เเล้ว .. เเต่เฮ้ยยย ทามายเพื่อนส่งหลังไมค์มาบอกว่ารุบเก่าดีกว่าวะ ? ...
เซงสาดดดดดดดดดดดดดดด +
รุบเก่ามันตั้งเเต่เมื่อเดือน ม.ค. เลยนะคะเพื่อน
นี่ล่าสุด เดือน ธ.ค. อ่ะจ้า ..... หน้ากูเเก่ลงไปเยอะขนาดนั้นเลย ? 555+
นึกว่าไม่เปนไรเเล้วซะอีก
นึกว่าหายดีเเล้ว
นึกว่าทำใจได้เเล้ว
นึกว่าลืมทุกอย่างไปเเล้วซะอีก
เเต่สุดท้าย ก้อยังช้ำใจอยู่ทุกวัน ......
คอยถามว่ารักมั้ย เพราะไม่มั่นใจเลย
เเต่เเทนที่คำตอบที่ได้จะทำหั้ยสุขใจ มันกลับยิ่งตอกย้ำใจ
ย้ำลงไป ย้ำไปหั้ยรุว่า เค้าก้อพูดกับคนนั้นเเบบนี้เช่นกัน .....
ตอนนี้อยากคอยเปนคนส่งนอน ...
เพราะไม่อยากหั้ยเปนเหมือนเมื่อก่อน ที่ต้องคอยเปนเเค่ตัวฆ่าเวลา หั้ยเค้า
หั้ยเค้าส่งนอน เพื่อที่เค้าจะอยู่รอคนนั้นในเอม ในมายสเปซ
มันเจบดีมั้ย ? .... เเต่ไม่เปนไร
ตอนนี้ยอมเหนื่อย ยอมนอนดึก ยอมทุกอย่าง เพื่อความสบายใจของตัวเอง
อย่างน้อยก้อจะได้ดูเหมือนฉลาดขึ้นมาซักนิดก้อคงดี
เวลาพูดอะรัยกันทุกคำ ไม่เข้าใจ ว่าทำไมมันเเทบไม่ได้ทำหั้ยซึ้งใจเลย
เเต่มันกลับทำหั้ยอยากร้องห้ายออกมาเเรงๆทุกที ...
เพราะว่าทุกอย่างมันยังคงวนเวียน ติดอยู่ในหัว เเละในใจหล่ะมั้ง
ขอโทด ที่เปนเเบบนี้ ที่ไม่เชื่อใจ เเต่ก้อพยายามอยู่ ...
ไม่อยากหั้ยรุ ว่าตอนนี้ยังเจบเหมือนเดิม มันไม่ได้จางหายไปไหนเลยซักนิดเดียว
เเต่ก้อไม่เหนื่อยหรกนะ ที่จะยิ้มออกไปหั้ยเหนหน่ะ ^^
คอยผวาทุกทีที่จะหลับ
คอยคิดมากทุกทีที่เงียบๆ
คอยจะร้องห้ายทุกที ที่ได้ยินคำซึ้งใจที่ครัยคนนั้นก้อได้ไป
บอกตัวเองเสมอ ... ว่ารักเราต้องเปนเหมือนเดิม
จะต้องทำหั้ยความรักที่เคยต้องเสียหั้ยคนอื่นไปกลับมา
เเต่ตอนนี้ ... ไม่ต้องเเล้วหล่ะ อยู่เรื่อยๆเฉยๆไป ...
อะรัยที่เสียไปเเล้ว ก้อเสียไป ...
เเต่ความรักที่ยังมีหั้ยเค้า นี่สิ จะต้องคอยดูเเล ไม่หั้ยมันเสียไป
เมื่อก่อนตอนเทอม 1 ท้อ ... ว่าเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ทำไมเค้าทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเต่กับคนที่ขึ้นชื่อว่าเเฟน .. ที่อยุ่ใกล้เเค่นี้ ทำไมทำไม่เคยได้เลย
เเต่ตอนนี้ เชื่อ .... ว่าขนาดเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ยังทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเล้วทำไม คนที่อยุ่ใกล้เเค่นี้จะทำไม่ได้
มันคงไม่ได้เปนเพราะว่านัทรักเค้ามากกว่าหรอก ชั่ยมั้ย ?
อยากรุจัง ว่าจุดนี้ ที่กูเปนอยู่ตอนนี้ คือจุดที่มีความสุขที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่เหนื่อยที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่ผ่านความอดทนที่สุดมารึยัง ?
มันจะเปนยังงัยต่อไป หากเดินจับมือกันก้าวต่อไป
เราจะเดินขึ้นเขาสูงขึ้นไปเรื่อยๆ
เยาะเเยะอยู่กับสนามหญ้ากว้างไม่มีที่สิ้นสุด
หรือวิ่งลงสู่จุดต่ำสุดที่อยู่ข้างล่างกัน
เมื่อเราพร้อมจะเจอกับทุกสิ่งที่จะทำหั้ยเราได้เรียนรู้
เมื่อนั้น ถือว่าเปนช่วงเวลาของการเติบโตของเราเเล้ว
เนยจะมองทุกสิ่งว่าเปนบทเรียน เเละเปนสิ่งที่ทำหั้ยเนยเข้มเเข็งขึ้น
ไม่ว่ามันจะซ้ำเดิม เเปลกใหม่ ง่ายลง หรือยากขึ้น
เนยก้อยังอยากที่ต้องเจอกับมัน
เมื่อเวลานั้นมาถึง ร่างกายเเละจิตใจเนยจะพร้อมหรือไม่ มันไม่สำคัญ
เพียงเเค่ว่า เมื่อเจอกับสิ่งเหล่านั้นเเล้ว เนยจะต้องทำยังงัย
เนยจะมีจุดมุ่งหมายหรือปาว
มันไม่เเปลก ถ้าเนยจะเหนื่อยเเล้วไปพักข้างทางกับเพื่อน กับคนอื่น หรืออย่างอื่นบ้าง
เเต่มันคงไม่ง่ายที่เนยจะก้าวออกจากเส้นทางที่เคยเลือกไป
หากเนยจะก้าวออกไปจิงๆ เนยคงต้องคิดมาอย่างดีเเล้ว
เเละนั่น หมายถึงว่า เนยจะไม่มีวันกลับมาเดิน ณ เส้นทางเดิม
วันนี้ เนยพบว่าเนยก้อเปนเเค่เพียงคนคนนึงเท่านั้น
ที่ไม่สามารถกำหนดอะรัยได้ เเม้เเต่สิ่งที่ชีวิตตัวเองต้องเจอ
เพราะฉะนั้น ... ครัยหลายๆคน ที่คอยอยู่กับเนย โปรดอยู่เคียงข้างเนยได้มั้ย
หั้ยมันเปนสิ่งเดียว ที่เนยสามารถมั่นใจได้ ก้อพอ ...
ขออนุญาติ
หายหัวจากไฮ5 ชั่วคราวหว่ะ
เหนื่อย
อ่านสือกันดีกว่ามั้ยเพื่อน
คนโง่ คือคนนี้
อยากหั้ยรุ ว่าคนโง่ คือคนนี้ต่างหาก !!!!!
ทำอะรัยยังงัย ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือไม่มี
กูก้อยังเปนคนโง่อยู่วันยันค่ำ เเม่งเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย +
ขอหายไปจากชีวิตทุกคนในสังสารบบละกัน
เหนื่อยหว่ะเอ้ย
ท้อกับการอ่านหนังสือ
จะสอบวันที่ 25 นี้ อ่านไปเเค่วิชาเดียว เเถมยังไม่จบอีก
เหลืออีก 3 วิชา เปนวิชาภาคไปซะ 1 ตายห่าเเง๋ -*-
เหนื่อยหน่อยหล่ะว๊างานนี้ ....
อยากได้กำลังจัยดีๆจังเลย
อยากได้คนติวดีๆจังเลย ... เวลาติวไปจะได้สุขใจไป 555+
จะไปหาที่ไหนน๊ออออ ... ?
เปี่ยนรุบโปรไฟล์เเล้ว .. เเต่เฮ้ยยย ทามายเพื่อนส่งหลังไมค์มาบอกว่ารุบเก่าดีกว่าวะ ? ...
เซงสาดดดดดดดดดดดดดดด +
รุบเก่ามันตั้งเเต่เมื่อเดือน ม.ค. เลยนะคะเพื่อน
นี่ล่าสุด เดือน ธ.ค. อ่ะจ้า ..... หน้ากูเเก่ลงไปเยอะขนาดนั้นเลย ? 555+
จะสอบอยู่รอมร่อ กูยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย
ไม่มีรมจิงๆหว่ะเฮ้ย -*- เซงเปด ..... !!!
ลืมอ่านไปบทนึง นี่กูคงเพ้อเเล้วเเน่เลย อ่านภาษาห่าไร
เคที่ ... เคท พุ่งนี้ จะเอาชุดไปคืน ขอบคุนที่หั้ยยืมใส่ 555+
เรื่องเมื่อวันศุกร์ ถือเปนความลับระหว่างบุคคลที่อยู่ในเหตุการณ์ เเละเเป้งละกัน
ทีหลังก้อเรอรดกระบานตูได้นะ เพื่อนกัน !!! 555+ กวนตีนจิง
สงสารเเอมจิงๆเลย ไม่รุว่าเเอมเปนงัยมั่ง ดูเเลเดกน้อย 2 คน _ _ lll
เนยไม่ได้กวนตีนเเต่เนยเปนคนพูดตรง เคทเข้าใจที่เนยพูดกับเพื่อนเคทชั่ยปาว ?
มันผ่านไปเเล้ว มันจบไปเเล้ว ..จะมาเหนค่าอะรัยกันตอนนี้ เนยเปี่ยนใจเเล้ว
จิงๆเเล้ว เรื่องมันไม่ได้มีอะรัยมากมายนักหรอกเพื่อนๆ
กูมันงี่เง่า คิดมาก บ้าบอไปเอง
เพราะฉะนั้น ... ไม่ต้องคิดมากใดๆทั้งสิ้น
พอมาอ่านเเล้วก้อเม้นสาธายยาวกันใหญ่ 555+
ขอบคุนที่เปนห่วงหว่ะค่ะ ....
ข้อดีของการมีเเฟนสเน่ห์เเรง เเละน่ารัก (?)
ทำหั้ยกูได้ใช้ความคิด บริหารสมองอยู่ตลอดเวลา เจ๋งสัดอ่ะ !!!
ครัยบางคน ....
หายไปจากโลกไซเบอร์เลยทีเดียว
รุปาวว่ามีเดกบางคนเค้าคิดถุงตัวเองจะตายอยู่เเล้วหน่ะ หึ !!!
tatarew says: Dec 16, 2007 3:49 PM
เอ้า ตกลงเป็นไรกันแน่ แล้วบอกเด็กมรึง เด็กนี่มานแฟนน้าเว้ย ก๊ากกกกกก 56+++++++78
AommY says: Dec 16, 2007 3:52 PM
55+
ไม่บอกสาดดดด
คิดเถิงพี่นัทวุ้ย
55+
นึกว่าไม่เปนไรเเล้วซะอีก
นึกว่าหายดีเเล้ว
นึกว่าทำใจได้เเล้ว
นึกว่าลืมทุกอย่างไปเเล้วซะอีก
เเต่สุดท้าย ก้อยังช้ำใจอยู่ทุกวัน ......
คอยถามว่ารักมั้ย เพราะไม่มั่นใจเลย
เเต่เเทนที่คำตอบที่ได้จะทำหั้ยสุขใจ มันกลับยิ่งตอกย้ำใจ
ย้ำลงไป ย้ำไปหั้ยรุว่า เค้าก้อพูดกับคนนั้นเเบบนี้เช่นกัน .....
ตอนนี้อยากคอยเปนคนส่งนอน ...
เพราะไม่อยากหั้ยเปนเหมือนเมื่อก่อน ที่ต้องคอยเปนเเค่ตัวฆ่าเวลา หั้ยเค้า
หั้ยเค้าส่งนอน เพื่อที่เค้าจะอยู่รอคนนั้นในเอม ในมายสเปซ
มันเจบดีมั้ย ? .... เเต่ไม่เปนไร
ตอนนี้ยอมเหนื่อย ยอมนอนดึก ยอมทุกอย่าง เพื่อความสบายใจของตัวเอง
อย่างน้อยก้อจะได้ดูเหมือนฉลาดขึ้นมาซักนิดก้อคงดี
เวลาพูดอะรัยกันทุกคำ ไม่เข้าใจ ว่าทำไมมันเเทบไม่ได้ทำหั้ยซึ้งใจเลย
เเต่มันกลับทำหั้ยอยากร้องห้ายออกมาเเรงๆทุกที ...
เพราะว่าทุกอย่างมันยังคงวนเวียน ติดอยู่ในหัว เเละในใจหล่ะมั้ง
ขอโทด ที่เปนเเบบนี้ ที่ไม่เชื่อใจ เเต่ก้อพยายามอยู่ ...
ไม่อยากหั้ยรุ ว่าตอนนี้ยังเจบเหมือนเดิม มันไม่ได้จางหายไปไหนเลยซักนิดเดียว
เเต่ก้อไม่เหนื่อยหรกนะ ที่จะยิ้มออกไปหั้ยเหนหน่ะ ^^
คอยผวาทุกทีที่จะหลับ
คอยคิดมากทุกทีที่เงียบๆ
คอยจะร้องห้ายทุกที ที่ได้ยินคำซึ้งใจที่ครัยคนนั้นก้อได้ไป
บอกตัวเองเสมอ ... ว่ารักเราต้องเปนเหมือนเดิม
จะต้องทำหั้ยความรักที่เคยต้องเสียหั้ยคนอื่นไปกลับมา
เเต่ตอนนี้ ... ไม่ต้องเเล้วหล่ะ อยู่เรื่อยๆเฉยๆไป ...
อะรัยที่เสียไปเเล้ว ก้อเสียไป ...
เเต่ความรักที่ยังมีหั้ยเค้า นี่สิ จะต้องคอยดูเเล ไม่หั้ยมันเสียไป
เมื่อก่อนตอนเทอม 1 ท้อ ... ว่าเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ทำไมเค้าทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเต่กับคนที่ขึ้นชื่อว่าเเฟน .. ที่อยุ่ใกล้เเค่นี้ ทำไมทำไม่เคยได้เลย
เเต่ตอนนี้ เชื่อ .... ว่าขนาดเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ยังทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเล้วทำไม คนที่อยุ่ใกล้เเค่นี้จะทำไม่ได้
มันคงไม่ได้เปนเพราะว่านัทรักเค้ามากกว่าหรอก ชั่ยมั้ย ?
อยากรุจัง ว่าจุดนี้ ที่กูเปนอยู่ตอนนี้ คือจุดที่มีความสุขที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่เหนื่อยที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่ผ่านความอดทนที่สุดมารึยัง ?
มันจะเปนยังงัยต่อไป หากเดินจับมือกันก้าวต่อไป
เราจะเดินขึ้นเขาสูงขึ้นไปเรื่อยๆ
เยาะเเยะอยู่กับสนามหญ้ากว้างไม่มีที่สิ้นสุด
หรือวิ่งลงสู่จุดต่ำสุดที่อยู่ข้างล่างกัน
เมื่อเราพร้อมจะเจอกับทุกสิ่งที่จะทำหั้ยเราได้เรียนรู้
เมื่อนั้น ถือว่าเปนช่วงเวลาของการเติบโตของเราเเล้ว
เนยจะมองทุกสิ่งว่าเปนบทเรียน เเละเปนสิ่งที่ทำหั้ยเนยเข้มเเข็งขึ้น
ไม่ว่ามันจะซ้ำเดิม เเปลกใหม่ ง่ายลง หรือยากขึ้น
เนยก้อยังอยากที่ต้องเจอกับมัน
เมื่อเวลานั้นมาถึง ร่างกายเเละจิตใจเนยจะพร้อมหรือไม่ มันไม่สำคัญ
เพียงเเค่ว่า เมื่อเจอกับสิ่งเหล่านั้นเเล้ว เนยจะต้องทำยังงัย
เนยจะมีจุดมุ่งหมายหรือปาว
มันไม่เเปลก ถ้าเนยจะเหนื่อยเเล้วไปพักข้างทางกับเพื่อน กับคนอื่น หรืออย่างอื่นบ้าง
เเต่มันคงไม่ง่ายที่เนยจะก้าวออกจากเส้นทางที่เคยเลือกไป
หากเนยจะก้าวออกไปจิงๆ เนยคงต้องคิดมาอย่างดีเเล้ว
เเละนั่น หมายถึงว่า เนยจะไม่มีวันกลับมาเดิน ณ เส้นทางเดิม
วันนี้ เนยพบว่าเนยก้อเปนเเค่เพียงคนคนนึงเท่านั้น
ที่ไม่สามารถกำหนดอะรัยได้ เเม้เเต่สิ่งที่ชีวิตตัวเองต้องเจอ
เพราะฉะนั้น ... ครัยหลายๆคน ที่คอยอยู่กับเนย โปรดอยู่เคียงข้างเนยได้มั้ย
หั้ยมันเปนสิ่งเดียว ที่เนยสามารถมั่นใจได้ ก้อพอ ...
ขออนุญาติ
หายหัวจากไฮ5 ชั่วคราวหว่ะ
เหนื่อย
อ่านสือกันดีกว่ามั้ยเพื่อน
คนโง่ คือคนนี้
อยากหั้ยรุ ว่าคนโง่ คือคนนี้ต่างหาก !!!!!
ทำอะรัยยังงัย ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือไม่มี
กูก้อยังเปนคนโง่อยู่วันยันค่ำ เเม่งเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย +
ขอหายไปจากชีวิตทุกคนในสังสารบบละกัน
เหนื่อยหว่ะเอ้ย
ท้อกับการอ่านหนังสือ
จะสอบวันที่ 25 นี้ อ่านไปเเค่วิชาเดียว เเถมยังไม่จบอีก
เหลืออีก 3 วิชา เปนวิชาภาคไปซะ 1 ตายห่าเเง๋ -*-
เหนื่อยหน่อยหล่ะว๊างานนี้ ....
อยากได้กำลังจัยดีๆจังเลย
อยากได้คนติวดีๆจังเลย ... เวลาติวไปจะได้สุขใจไป 555+
จะไปหาที่ไหนน๊ออออ ... ?
เปี่ยนรุบโปรไฟล์เเล้ว .. เเต่เฮ้ยยย ทามายเพื่อนส่งหลังไมค์มาบอกว่ารุบเก่าดีกว่าวะ ? ...
เซงสาดดดดดดดดดดดดดดด +
รุบเก่ามันตั้งเเต่เมื่อเดือน ม.ค. เลยนะคะเพื่อน
นี่ล่าสุด เดือน ธ.ค. อ่ะจ้า ..... หน้ากูเเก่ลงไปเยอะขนาดนั้นเลย ? 555+
จะสอบอยู่รอมร่อ กูยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย
ไม่มีรมจิงๆหว่ะเฮ้ย -*- เซงเปด ..... !!!
ลืมอ่านไปบทนึง นี่กูคงเพ้อเเล้วเเน่เลย อ่านภาษาห่าไร
เคที่ ... เคท พุ่งนี้ จะเอาชุดไปคืน ขอบคุนที่หั้ยยืมใส่ 555+
เรื่องเมื่อวันศุกร์ ถือเปนความลับระหว่างบุคคลที่อยู่ในเหตุการณ์ เเละเเป้งละกัน
ทีหลังก้อเรอรดกระบานตูได้นะ เพื่อนกัน !!! 555+ กวนตีนจิง
สงสารเเอมจิงๆเลย ไม่รุว่าเเอมเปนงัยมั่ง ดูเเลเดกน้อย 2 คน _ _ lll
เนยไม่ได้กวนตีนเเต่เนยเปนคนพูดตรง เคทเข้าใจที่เนยพูดกับเพื่อนเคทชั่ยปาว ?
มันผ่านไปเเล้ว มันจบไปเเล้ว ..จะมาเหนค่าอะรัยกันตอนนี้ เนยเปี่ยนใจเเล้ว
จิงๆเเล้ว เรื่องมันไม่ได้มีอะรัยมากมายนักหรอกเพื่อนๆ
กูมันงี่เง่า คิดมาก บ้าบอไปเอง
เพราะฉะนั้น ... ไม่ต้องคิดมากใดๆทั้งสิ้น
พอมาอ่านเเล้วก้อเม้นสาธายยาวกันใหญ่ 555+
ขอบคุนที่เปนห่วงหว่ะค่ะ ....
ข้อดีของการมีเเฟนสเน่ห์เเรง เเละน่ารัก (?)
ทำหั้ยกูได้ใช้ความคิด บริหารสมองอยู่ตลอดเวลา เจ๋งสัดอ่ะ !!!
ครัยบางคน ....
หายไปจากโลกไซเบอร์เลยทีเดียว
รุปาวว่ามีเดกบางคนเค้าคิดถุงตัวเองจะตายอยู่เเล้วหน่ะ หึ !!!
tatarew says: Dec 16, 2007 3:49 PM
เอ้า ตกลงเป็นไรกันแน่ แล้วบอกเด็กมรึง เด็กนี่มานแฟนน้าเว้ย ก๊ากกกกกก 56+++++++78
AommY says: Dec 16, 2007 3:52 PM
55+
ไม่บอกสาดดดด
คิดเถิงพี่นัทวุ้ย
55+
ขอโทด ที่คอยระเเวงเเละคิดมาก
ตอนนี้เราคงสลับกันจิงๆอย่างที่นัทบอก
เเล้วเนยก้อควรจะทำใจ ชั่ยมั้ย ?
เพราะที่ผ่านมา เนยเองก้อมีครัยมากมายอย่างที่นัทบอกนี่เนอะ ...
อย่างที่เเป้งบอกเนยจิงๆ ว่าถ้ามึงเรียกร้องเเต่ความรัก
มึงก้อจะได้เเต่ความรักเท่านั้น ความคิดถึง ความห่วงยัย หรืออะรัยมึงก้อไม่มีวันได้เลย
จากที่เคยบอกมึงว่ากูรับได้ เเต่ตอนนี้ชักไม่เเน่ใจเเล้วสิ
เจบมากมายเเบบบรรยายไม่ได้จิงๆ
คำว่าคิดถุงที่นัทบอกเค้า ... นัทบอกเค้าได้บ่อยขนาดนั้นได้ยังงัย ?
ในช่วงวันเวลาที่นัทคุยกับเค้า นัทก้อคุยกับเนย
นัทบอกว่าอยากเจอเค้า ว่างๆหั้ยเค้ามาหานัทได้ เเต่เเล้วกับเนยหล่ะ ในตอนนั้น
ยังอยากจะเจอกันอยุ่บ้างหรือปาว ? คิดถุงกันบ้างหรือปาว
มีรึปาวที่จะทอมาหามาดูเนยซ้อมหลีดบ้าง ( เนยก้อกวังมากไปอีกตามเคย )
ที่นัทบอกเลิกเนยคราวนั้น ... นัทคงเเทบไม่ต้องคิดมากมายเลยใช่มั้ย ?
1. เนยไม่มีเวลาเจอกับนัท
2. เนยก้อยังเดิมๆ ไม่เคยทำอะรัยเพื่อนัท ไม่เคยทำอะรัยถูกใจนัท
3. นัทก้อมีคนอื่น
บอกได้คำเดียว ว่าที่เนยพูดกับนัทไปวันนี้ มันคือความรุสึกจิงๆของเนย
ถ้านัทอยากมีครัยตอนนี้ เนยก้อจะยอม ตามใจ ... รอ
เเต่ขอร้อง ... อย่าทำหั้ยเนยเจบเเบบนี้เลยได้รึปาว ?
เจบจากการที่นัททำอะรัยเเล้วไม่บอกเนยเลย
หั้ยเนยกลายเปนคนโง่ ที่หน้าตาดูซื่อบื้อ
มีชีวิตที่เหมือนอยู่นอกโลกของนัท
อาจฟังดูเหนเเก่ตัว เเต่เนยทนไม่ได้ ที่จะหั้ยนัทเเบ่งความรุสึก
ที่นัทควรจะมีหั้ยเนยคนเดียว ไปหั้ยคนอื่น
อย่าหั้ยเนยเปนฝ่ายเลือก เพราะเนยไม่ได้เปนฝ่ายมีครัย จิงมั้ย ?
เเต่อย่าหยุดทุกอย่าง ด้วยเหตุที่ว่า ไม่อยากหั้ยเนยต้องเหนื่อยเเละเจบ
เนยพร้อมจะเจบ ถ้านัทยังต้องการมีเนยเพียยงคนเดียวในความคิด
นัทบอกเเต่ว่านัทรักเนยคนเดียว
เเล้วสิ่งที่นัททำหล่ะ การที่นัทคิดถุงคนอื่นหล่ะ ...
มันคงกำลังย้อนกลับมาหาตัวเนยอย่างที่นัทบอกหน่ะสินะ
เนยยอมรับเเล้วหล่ะ ว่าเนยคงไม่พร้อมทุกอย่างสำหรับนัท
เนยคงไม่สามารถทำหั้ยนัทพอใจได้ ดูเเล เเละเอาใจนัทไม่ได้
ไม่ได้ทำตัวน่ารักกับนัท ไม่เคยจะเชื่อฟังนัท เเละเอาเเต่ใจ
นี่คงเปนสิ่งที่นัทต้องการ เเต่เนยไม่มี ใช่มั้ย ? นัทเลยต้องคุยกับคนอื่น ...
ขอโทด ที่ยังมีไม่พอ ... ไม่พอในทุกๆสิ่งที่นัทควรจะได้จากเนย
ลองอ่านสิ่งที่นัทไปเม้นกับเค้าดูละกัน ...
ลองเปิด msg ในมือถือตัวเองดู เเล้วก้อลองนึกดู ว่านัทส่ง msg หาเค้าว่าไง
มีความสุขใช่มั้ย ? ตลอดช่วงเวลาที่ได้คิดถุงเค้าเหล่านั้น
นัทไปดูหนังกับรุ่นน้องกัน 2 ต่อ 2 ....
อืม เค้าก้อเเค่รุ่นน้องเท่านั้นเเหล่ะเนอะ เเค่ไปดูหนังกัน 2 คน ไม่มีอะรัย
เเต่ตอนที่เนยยังคงคบนัท ... เนยไม่กล้าทำเลยซักครั้งเดียว
น่าลองดูเหมือนกันเนอะ ... ไปดูหนังผีกับคนอื่นบ้าง เผื่อจะสนุก
ดีนะ ที่เนยไม่ออกไปก่อนกะทำเซอไพรซ์นัทวันนี้
ไม่งั้น เนยคงต้องคอตกกลับบ้านเพราะนัทดูเเล้ว
ไม่ก้อโง่ !!! ชวนนัทดู ไม่รุว่านัทไปดูมาเเล้วกับคนอื่นเมื่อวานนี้เอง
อย่างที่นัทพูด เนยลืมเองหล่ะ ที่เคยบอกนัทว่าไม่อยากดู ..
นัทเลยไปดูกะคนอื่น ^^ เพื่อนมันคงทอมาบอกเนยช้าไปสิเนอะ ว่าสนุก
นัทยังอยากไปดูซ้ำกับเนยงั้นหรอ ? นัทอาจทำใจได้ เเต่รุมั้ย ? เนยทำใจไม่ได้
วันที่เนยไปกับเพื่อน เเต่นัทไปกับคนอื่น
คืนวันพฤหัส นัทบอกเนยเเค่ว่าจะไปซื้อของ ... เเล้วนัทไปนัดกับเค้าตอนไหนหรอ ?
ตอนไหนกัน !!! เพิ่งนัดวันศุกร์เลยหรอ ? นัทถึงบอกเนยเมื่อคืนวันพฤหัสไม่ได้อ่ะ
ขอเนยระบายเเค่ในนี้เท่านั้นหล่ะ เพราะเนยคงไม่กล้าพูดกับนัทอยู่ดี
เนยก้อคงกลัวนัทโกรธ นัทไม่พอใจ เเละหาว่าเนยงี่เง่า
อึดอัดใจคนเดียวก้อพอ .. ระบายกับเพื่อนบางคนก้อคงหาย
วันนี้หน้าเเละตัวชา เจบที่หัวใจจนหายใจไม่ออก มือไม่มีเรี่ยวเเรง
ไม่อยากจะกินอะรัย ... โคสเปนวิธีลดความอ้วนดที่ดีที่สุดเลย
นึกว่าไม่เปนไรเเล้วซะอีก
นึกว่าหายดีเเล้ว
นึกว่าทำใจได้เเล้ว
นึกว่าลืมทุกอย่างไปเเล้วซะอีก
เเต่สุดท้าย ก้อยังช้ำใจอยู่ทุกวัน ......
คอยถามว่ารักมั้ย เพราะไม่มั่นใจเลย
เเต่เเทนที่คำตอบที่ได้จะทำหั้ยสุขใจ มันกลับยิ่งตอกย้ำใจ
ย้ำลงไป ย้ำไปหั้ยรุว่า เค้าก้อพูดกับคนนั้นเเบบนี้เช่นกัน .....
ตอนนี้อยากคอยเปนคนส่งนอน ...
เพราะไม่อยากหั้ยเปนเหมือนเมื่อก่อน ที่ต้องคอยเปนเเค่ตัวฆ่าเวลา หั้ยเค้า
หั้ยเค้าส่งนอน เพื่อที่เค้าจะอยู่รอคนนั้นในเอม ในมายสเปซ
มันเจบดีมั้ย ? .... เเต่ไม่เปนไร
ตอนนี้ยอมเหนื่อย ยอมนอนดึก ยอมทุกอย่าง เพื่อความสบายใจของตัวเอง
อย่างน้อยก้อจะได้ดูเหมือนฉลาดขึ้นมาซักนิดก้อคงดี
เวลาพูดอะรัยกันทุกคำ ไม่เข้าใจ ว่าทำไมมันเเทบไม่ได้ทำหั้ยซึ้งใจเลย
เเต่มันกลับทำหั้ยอยากร้องห้ายออกมาเเรงๆทุกที ...
เพราะว่าทุกอย่างมันยังคงวนเวียน ติดอยู่ในหัว เเละในใจหล่ะมั้ง
ขอโทด ที่เปนเเบบนี้ ที่ไม่เชื่อใจ เเต่ก้อพยายามอยู่ ...
ไม่อยากหั้ยรุ ว่าตอนนี้ยังเจบเหมือนเดิม มันไม่ได้จางหายไปไหนเลยซักนิดเดียว
เเต่ก้อไม่เหนื่อยหรกนะ ที่จะยิ้มออกไปหั้ยเหนหน่ะ ^^
คอยผวาทุกทีที่จะหลับ
คอยคิดมากทุกทีที่เงียบๆ
คอยจะร้องห้ายทุกที ที่ได้ยินคำซึ้งใจที่ครัยคนนั้นก้อได้ไป
บอกตัวเองเสมอ ... ว่ารักเราต้องเปนเหมือนเดิม
จะต้องทำหั้ยความรักที่เคยต้องเสียหั้ยคนอื่นไปกลับมา
เเต่ตอนนี้ ... ไม่ต้องเเล้วหล่ะ อยู่เรื่อยๆเฉยๆไป ...
อะรัยที่เสียไปเเล้ว ก้อเสียไป ...
เเต่ความรักที่ยังมีหั้ยเค้า นี่สิ จะต้องคอยดูเเล ไม่หั้ยมันเสียไป
เมื่อก่อนตอนเทอม 1 ท้อ ... ว่าเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ทำไมเค้าทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเต่กับคนที่ขึ้นชื่อว่าเเฟน .. ที่อยุ่ใกล้เเค่นี้ ทำไมทำไม่เคยได้เลย
เเต่ตอนนี้ เชื่อ .... ว่าขนาดเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ยังทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเล้วทำไม คนที่อยุ่ใกล้เเค่นี้จะทำไม่ได้
มันคงไม่ได้เปนเพราะว่านัทรักเค้ามากกว่าหรอก ชั่ยมั้ย ?
อยากรุจัง ว่าจุดนี้ ที่กูเปนอยู่ตอนนี้ คือจุดที่มีความสุขที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่เหนื่อยที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่ผ่านความอดทนที่สุดมารึยัง ?
มันจะเปนยังงัยต่อไป หากเดินจับมือกันก้าวต่อไป
เราจะเดินขึ้นเขาสูงขึ้นไปเรื่อยๆ
เยาะเเยะอยู่กับสนามหญ้ากว้างไม่มีที่สิ้นสุด
หรือวิ่งลงสู่จุดต่ำสุดที่อยู่ข้างล่างกัน
เมื่อเราพร้อมจะเจอกับทุกสิ่งที่จะทำหั้ยเราได้เรียนรู้
เมื่อนั้น ถือว่าเปนช่วงเวลาของการเติบโตของเราเเล้ว
เนยจะมองทุกสิ่งว่าเปนบทเรียน เเละเปนสิ่งที่ทำหั้ยเนยเข้มเเข็งขึ้น
ไม่ว่ามันจะซ้ำเดิม เเปลกใหม่ ง่ายลง หรือยากขึ้น
เนยก้อยังอยากที่ต้องเจอกับมัน
เมื่อเวลานั้นมาถึง ร่างกายเเละจิตใจเนยจะพร้อมหรือไม่ มันไม่สำคัญ
เพียงเเค่ว่า เมื่อเจอกับสิ่งเหล่านั้นเเล้ว เนยจะต้องทำยังงัย
เนยจะมีจุดมุ่งหมายหรือปาว
มันไม่เเปลก ถ้าเนยจะเหนื่อยเเล้วไปพักข้างทางกับเพื่อน กับคนอื่น หรืออย่างอื่นบ้าง
เเต่มันคงไม่ง่ายที่เนยจะก้าวออกจากเส้นทางที่เคยเลือกไป
หากเนยจะก้าวออกไปจิงๆ เนยคงต้องคิดมาอย่างดีเเล้ว
เเละนั่น หมายถึงว่า เนยจะไม่มีวันกลับมาเดิน ณ เส้นทางเดิม
วันนี้ เนยพบว่าเนยก้อเปนเเค่เพียงคนคนนึงเท่านั้น
ที่ไม่สามารถกำหนดอะรัยได้ เเม้เเต่สิ่งที่ชีวิตตัวเองต้องเจอ
เพราะฉะนั้น ... ครัยหลายๆคน ที่คอยอยู่กับเนย โปรดอยู่เคียงข้างเนยได้มั้ย
หั้ยมันเปนสิ่งเดียว ที่เนยสามารถมั่นใจได้ ก้อพอ ...
ขออนุญาติ
หายหัวจากไฮ5 ชั่วคราวหว่ะ
เหนื่อย
อ่านสือกันดีกว่ามั้ยเพื่อน
คนโง่ คือคนนี้
อยากหั้ยรุ ว่าคนโง่ คือคนนี้ต่างหาก !!!!!
ทำอะรัยยังงัย ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือไม่มี
กูก้อยังเปนคนโง่อยู่วันยันค่ำ เเม่งเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย +
ขอหายไปจากชีวิตทุกคนในสังสารบบละกัน
เหนื่อยหว่ะเอ้ย
ท้อกับการอ่านหนังสือ
จะสอบวันที่ 25 นี้ อ่านไปเเค่วิชาเดียว เเถมยังไม่จบอีก
เหลืออีก 3 วิชา เปนวิชาภาคไปซะ 1 ตายห่าเเง๋ -*-
เหนื่อยหน่อยหล่ะว๊างานนี้ ....
อยากได้กำลังจัยดีๆจังเลย
อยากได้คนติวดีๆจังเลย ... เวลาติวไปจะได้สุขใจไป 555+
จะไปหาที่ไหนน๊ออออ ... ?
เปี่ยนรุบโปรไฟล์เเล้ว .. เเต่เฮ้ยยย ทามายเพื่อนส่งหลังไมค์มาบอกว่ารุบเก่าดีกว่าวะ ? ...
เซงสาดดดดดดดดดดดดดดด +
รุบเก่ามันตั้งเเต่เมื่อเดือน ม.ค. เลยนะคะเพื่อน
นี่ล่าสุด เดือน ธ.ค. อ่ะจ้า ..... หน้ากูเเก่ลงไปเยอะขนาดนั้นเลย ? 555+
จะสอบอยู่รอมร่อ กูยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย
ไม่มีรมจิงๆหว่ะเฮ้ย -*- เซงเปด ..... !!!
ลืมอ่านไปบทนึง นี่กูคงเพ้อเเล้วเเน่เลย อ่านภาษาห่าไร
เคที่ ... เคท พุ่งนี้ จะเอาชุดไปคืน ขอบคุนที่หั้ยยืมใส่ 555+
เรื่องเมื่อวันศุกร์ ถือเปนความลับระหว่างบุคคลที่อยู่ในเหตุการณ์ เเละเเป้งละกัน
ทีหลังก้อเรอรดกระบานตูได้นะ เพื่อนกัน !!! 555+ กวนตีนจิง
สงสารเเอมจิงๆเลย ไม่รุว่าเเอมเปนงัยมั่ง ดูเเลเดกน้อย 2 คน _ _ lll
เนยไม่ได้กวนตีนเเต่เนยเปนคนพูดตรง เคทเข้าใจที่เนยพูดกับเพื่อนเคทชั่ยปาว ?
มันผ่านไปเเล้ว มันจบไปเเล้ว ..จะมาเหนค่าอะรัยกันตอนนี้ เนยเปี่ยนใจเเล้ว
จิงๆเเล้ว เรื่องมันไม่ได้มีอะรัยมากมายนักหรอกเพื่อนๆ
กูมันงี่เง่า คิดมาก บ้าบอไปเอง
เพราะฉะนั้น ... ไม่ต้องคิดมากใดๆทั้งสิ้น
พอมาอ่านเเล้วก้อเม้นสาธายยาวกันใหญ่ 555+
ขอบคุนที่เปนห่วงหว่ะค่ะ ....
ข้อดีของการมีเเฟนสเน่ห์เเรง เเละน่ารัก (?)
ทำหั้ยกูได้ใช้ความคิด บริหารสมองอยู่ตลอดเวลา เจ๋งสัดอ่ะ !!!
ครัยบางคน ....
หายไปจากโลกไซเบอร์เลยทีเดียว
รุปาวว่ามีเดกบางคนเค้าคิดถุงตัวเองจะตายอยู่เเล้วหน่ะ หึ !!!
tatarew says: Dec 16, 2007 3:49 PM
เอ้า ตกลงเป็นไรกันแน่ แล้วบอกเด็กมรึง เด็กนี่มานแฟนน้าเว้ย ก๊ากกกกกก 56+++++++78
AommY says: Dec 16, 2007 3:52 PM
55+
ไม่บอกสาดดดด
คิดเถิงพี่นัทวุ้ย
55+
ขอโทด ที่คอยระเเวงเเละคิดมาก
ตอนนี้เราคงสลับกันจิงๆอย่างที่นัทบอก
เเล้วเนยก้อควรจะทำใจ ชั่ยมั้ย ?
เพราะที่ผ่านมา เนยเองก้อมีครัยมากมายอย่างที่นัทบอกนี่เนอะ ...
อย่างที่เเป้งบอกเนยจิงๆ ว่าถ้ามึงเรียกร้องเเต่ความรัก
มึงก้อจะได้เเต่ความรักเท่านั้น ความคิดถึง ความห่วงยัย หรืออะรัยมึงก้อไม่มีวันได้เลย
จากที่เคยบอกมึงว่ากูรับได้ เเต่ตอนนี้ชักไม่เเน่ใจเเล้วสิ
เจบมากมายเเบบบรรยายไม่ได้จิงๆ
คำว่าคิดถุงที่นัทบอกเค้า ... นัทบอกเค้าได้บ่อยขนาดนั้นได้ยังงัย ?
ในช่วงวันเวลาที่นัทคุยกับเค้า นัทก้อคุยกับเนย
นัทบอกว่าอยากเจอเค้า ว่างๆหั้ยเค้ามาหานัทได้ เเต่เเล้วกับเนยหล่ะ ในตอนนั้น
ยังอยากจะเจอกันอยุ่บ้างหรือปาว ? คิดถุงกันบ้างหรือปาว
มีรึปาวที่จะทอมาหามาดูเนยซ้อมหลีดบ้าง ( เนยก้อกวังมากไปอีกตามเคย )
ที่นัทบอกเลิกเนยคราวนั้น ... นัทคงเเทบไม่ต้องคิดมากมายเลยใช่มั้ย ?
1. เนยไม่มีเวลาเจอกับนัท
2. เนยก้อยังเดิมๆ ไม่เคยทำอะรัยเพื่อนัท ไม่เคยทำอะรัยถูกใจนัท
3. นัทก้อมีคนอื่น
บอกได้คำเดียว ว่าที่เนยพูดกับนัทไปวันนี้ มันคือความรุสึกจิงๆของเนย
ถ้านัทอยากมีครัยตอนนี้ เนยก้อจะยอม ตามใจ ... รอ
เเต่ขอร้อง ... อย่าทำหั้ยเนยเจบเเบบนี้เลยได้รึปาว ?
เจบจากการที่นัททำอะรัยเเล้วไม่บอกเนยเลย
หั้ยเนยกลายเปนคนโง่ ที่หน้าตาดูซื่อบื้อ
มีชีวิตที่เหมือนอยู่นอกโลกของนัท
อาจฟังดูเหนเเก่ตัว เเต่เนยทนไม่ได้ ที่จะหั้ยนัทเเบ่งความรุสึก
ที่นัทควรจะมีหั้ยเนยคนเดียว ไปหั้ยคนอื่น
อย่าหั้ยเนยเปนฝ่ายเลือก เพราะเนยไม่ได้เปนฝ่ายมีครัย จิงมั้ย ?
เเต่อย่าหยุดทุกอย่าง ด้วยเหตุที่ว่า ไม่อยากหั้ยเนยต้องเหนื่อยเเละเจบ
เนยพร้อมจะเจบ ถ้านัทยังต้องการมีเนยเพียยงคนเดียวในความคิด
นัทบอกเเต่ว่านัทรักเนยคนเดียว
เเล้วสิ่งที่นัททำหล่ะ การที่นัทคิดถุงคนอื่นหล่ะ ...
มันคงกำลังย้อนกลับมาหาตัวเนยอย่างที่นัทบอกหน่ะสินะ
เนยยอมรับเเล้วหล่ะ ว่าเนยคงไม่พร้อมทุกอย่างสำหรับนัท
เนยคงไม่สามารถทำหั้ยนัทพอใจได้ ดูเเล เเละเอาใจนัทไม่ได้
ไม่ได้ทำตัวน่ารักกับนัท ไม่เคยจะเชื่อฟังนัท เเละเอาเเต่ใจ
นี่คงเปนสิ่งที่นัทต้องการ เเต่เนยไม่มี ใช่มั้ย ? นัทเลยต้องคุยกับคนอื่น ...
ขอโทด ที่ยังมีไม่พอ ... ไม่พอในทุกๆสิ่งที่นัทควรจะได้จากเนย
ลองอ่านสิ่งที่นัทไปเม้นกับเค้าดูละกัน ...
ลองเปิด msg ในมือถือตัวเองดู เเล้วก้อลองนึกดู ว่านัทส่ง msg หาเค้าว่าไง
มีความสุขใช่มั้ย ? ตลอดช่วงเวลาที่ได้คิดถุงเค้าเหล่านั้น
นัทไปดูหนังกับรุ่นน้องกัน 2 ต่อ 2 ....
อืม เค้าก้อเเค่รุ่นน้องเท่านั้นเเหล่ะเนอะ เเค่ไปดูหนังกัน 2 คน ไม่มีอะรัย
เเต่ตอนที่เนยยังคงคบนัท ... เนยไม่กล้าทำเลยซักครั้งเดียว
น่าลองดูเหมือนกันเนอะ ... ไปดูหนังผีกับคนอื่นบ้าง เผื่อจะสนุก
ดีนะ ที่เนยไม่ออกไปก่อนกะทำเซอไพรซ์นัทวันนี้
ไม่งั้น เนยคงต้องคอตกกลับบ้านเพราะนัทดูเเล้ว
ไม่ก้อโง่ !!! ชวนนัทดู ไม่รุว่านัทไปดูมาเเล้วกับคนอื่นเมื่อวานนี้เอง
อย่างที่นัทพูด เนยลืมเองหล่ะ ที่เคยบอกนัทว่าไม่อยากดู ..
นัทเลยไปดูกะคนอื่น ^^ เพื่อนมันคงทอมาบอกเนยช้าไปสิเนอะ ว่าสนุก
นัทยังอยากไปดูซ้ำกับเนยงั้นหรอ ? นัทอาจทำใจได้ เเต่รุมั้ย ? เนยทำใจไม่ได้
วันที่เนยไปกับเพื่อน เเต่นัทไปกับคนอื่น
คืนวันพฤหัส นัทบอกเนยเเค่ว่าจะไปซื้อของ ... เเล้วนัทไปนัดกับเค้าตอนไหนหรอ ?
ตอนไหนกัน !!! เพิ่งนัดวันศุกร์เลยหรอ ? นัทถึงบอกเนยเมื่อคืนวันพฤหัสไม่ได้อ่ะ
ขอเนยระบายเเค่ในนี้เท่านั้นหล่ะ เพราะเนยคงไม่กล้าพูดกับนัทอยู่ดี
เนยก้อคงกลัวนัทโกรธ นัทไม่พอใจ เเละหาว่าเนยงี่เง่า
อึดอัดใจคนเดียวก้อพอ .. ระบายกับเพื่อนบางคนก้อคงหาย
วันนี้หน้าเเละตัวชา เจบที่หัวใจจนหายใจไม่ออก มือไม่มีเรี่ยวเเรง
ไม่อยากจะกินอะรัย ... โคสเปนวิธีลดความอ้วนดที่ดีที่สุดเลย
*<
คิสเถิงเหมือนกันจ้า
ว่างๆแวะมาด้ายน้า
บายๆจร้า
//<
แร้วจามาเม้นบ่อยๆน้า บัยๆ Mizz...U
NATT says: Oct 26, 2007 2:51 PM
วันนั้นเปงรัยอะ
พูด่าเรามะเดเรย
มะอยากคุยก้อบอกดิ
ชั้นโทปัยก้ออยากคุยก่าคนเท่พูดดีๆก่าชั้น
มะชั่ยคนเท่มาทัมเสียงเซ็งๆใส่
มะค่อยจาดั้ยคุยกานอะ
น่ารักๆหน่อยดิ
//
นึกว่าไม่เปนไรเเล้วซะอีก
นึกว่าหายดีเเล้ว
นึกว่าทำใจได้เเล้ว
นึกว่าลืมทุกอย่างไปเเล้วซะอีก
เเต่สุดท้าย ก้อยังช้ำใจอยู่ทุกวัน ......
คอยถามว่ารักมั้ย เพราะไม่มั่นใจเลย
เเต่เเทนที่คำตอบที่ได้จะทำหั้ยสุขใจ มันกลับยิ่งตอกย้ำใจ
ย้ำลงไป ย้ำไปหั้ยรุว่า เค้าก้อพูดกับคนนั้นเเบบนี้เช่นกัน .....
ตอนนี้อยากคอยเปนคนส่งนอน ...
เพราะไม่อยากหั้ยเปนเหมือนเมื่อก่อน ที่ต้องคอยเปนเเค่ตัวฆ่าเวลา หั้ยเค้า
หั้ยเค้าส่งนอน เพื่อที่เค้าจะอยู่รอคนนั้นในเอม ในมายสเปซ
มันเจบดีมั้ย ? .... เเต่ไม่เปนไร
ตอนนี้ยอมเหนื่อย ยอมนอนดึก ยอมทุกอย่าง เพื่อความสบายใจของตัวเอง
อย่างน้อยก้อจะได้ดูเหมือนฉลาดขึ้นมาซักนิดก้อคงดี
เวลาพูดอะรัยกันทุกคำ ไม่เข้าใจ ว่าทำไมมันเเทบไม่ได้ทำหั้ยซึ้งใจเลย
เเต่มันกลับทำหั้ยอยากร้องห้ายออกมาเเรงๆทุกที ...
เพราะว่าทุกอย่างมันยังคงวนเวียน ติดอยู่ในหัว เเละในใจหล่ะมั้ง
ขอโทด ที่เปนเเบบนี้ ที่ไม่เชื่อใจ เเต่ก้อพยายามอยู่ ...
ไม่อยากหั้ยรุ ว่าตอนนี้ยังเจบเหมือนเดิม มันไม่ได้จางหายไปไหนเลยซักนิดเดียว
เเต่ก้อไม่เหนื่อยหรกนะ ที่จะยิ้มออกไปหั้ยเหนหน่ะ ^^
คอยผวาทุกทีที่จะหลับ
คอยคิดมากทุกทีที่เงียบๆ
คอยจะร้องห้ายทุกที ที่ได้ยินคำซึ้งใจที่ครัยคนนั้นก้อได้ไป
บอกตัวเองเสมอ ... ว่ารักเราต้องเปนเหมือนเดิม
จะต้องทำหั้ยความรักที่เคยต้องเสียหั้ยคนอื่นไปกลับมา
เเต่ตอนนี้ ... ไม่ต้องเเล้วหล่ะ อยู่เรื่อยๆเฉยๆไป ...
อะรัยที่เสียไปเเล้ว ก้อเสียไป ...
เเต่ความรักที่ยังมีหั้ยเค้า นี่สิ จะต้องคอยดูเเล ไม่หั้ยมันเสียไป
เมื่อก่อนตอนเทอม 1 ท้อ ... ว่าเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ทำไมเค้าทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเต่กับคนที่ขึ้นชื่อว่าเเฟน .. ที่อยุ่ใกล้เเค่นี้ ทำไมทำไม่เคยได้เลย
เเต่ตอนนี้ เชื่อ .... ว่าขนาดเค้าอยู่ไกลขนาดนั้น ยังทำหั้ยนัทมีความสุขได้
เเล้วทำไม คนที่อยุ่ใกล้เเค่นี้จะทำไม่ได้
มันคงไม่ได้เปนเพราะว่านัทรักเค้ามากกว่าหรอก ชั่ยมั้ย ?
อยากรุจัง ว่าจุดนี้ ที่กูเปนอยู่ตอนนี้ คือจุดที่มีความสุขที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่เหนื่อยที่สุดหรือยัง
เปนจุดที่ผ่านความอดทนที่สุดมารึยัง ?
มันจะเปนยังงัยต่อไป หากเดินจับมือกันก้าวต่อไป
เราจะเดินขึ้นเขาสูงขึ้นไปเรื่อยๆ
เยาะเเยะอยู่กับสนามหญ้ากว้างไม่มีที่สิ้นสุด
หรือวิ่งลงสู่จุดต่ำสุดที่อยู่ข้างล่างกัน
เมื่อเราพร้อมจะเจอกับทุกสิ่งที่จะทำหั้ยเราได้เรียนรู้
เมื่อนั้น ถือว่าเปนช่วงเวลาของการเติบโตของเราเเล้ว
เนยจะมองทุกสิ่งว่าเปนบทเรียน เเละเปนสิ่งที่ทำหั้ยเนยเข้มเเข็งขึ้น
ไม่ว่ามันจะซ้ำเดิม เเปลกใหม่ ง่ายลง หรือยากขึ้น
เนยก้อยังอยากที่ต้องเจอกับมัน
เมื่อเวลานั้นมาถึง ร่างกายเเละจิตใจเนยจะพร้อมหรือไม่ มันไม่สำคัญ
เพียงเเค่ว่า เมื่อเจอกับสิ่งเหล่านั้นเเล้ว เนยจะต้องทำยังงัย
เนยจะมีจุดมุ่งหมายหรือปาว
มันไม่เเปลก ถ้าเนยจะเหนื่อยเเล้วไปพักข้างทางกับเพื่อน กับคนอื่น หรืออย่างอื่นบ้าง
เเต่มันคงไม่ง่ายที่เนยจะก้าวออกจากเ
